سفره  را  مي گسترم  در حسرت  ناني  که نيست
فقر  آمد ، رفت از کف  دين  و   ايماني که نيست

تا   بيابم  عامل    اين   نابساماني   که    هست
مي روم  سر وقت  مسئول  پشيماني که نيست

کرده ام   بالا   و  پايين شهر   را   شب با چراغ
بس ملول ازديو و ددپي جوي انساني که نيست

دردها   را   مي کشم با خود به هر  سو  تا مگر
نو طبيبي   يابم   و   تجويز  درماني   که نيست

بر  سر  پيمانه  در   ميخانه   وقتي    مي روم
مي رسد پير مغان با عهد و پيماني که نيست

روزهاي   جمعه    در    مهماني     مادر عيال
همچو خانها مي نشينم بر سر خواني که نيست

روز   پيري   تا  که  بلع  و هضم من آسان بود
مي جوم حجم  غذا  را  زير  دنداني  که نيست

کشک و بادمجان هم از بدطالعي قسمت نشد
در   ازاي   مرغ  بريان   و   فسنجاني که نيست

ازخوش اقباليست شايدهرکه مي بيند به خواب
سفره اي  گسترده  از   آلاء الواني که نيست

زير   کرسي  مي چپم   هر  شب  کنار همسرم
در هراس از برف و بوران زمستاني که نيست

يار   را    ديدم  سلامش   کردم  و گفتا عليک
گفتمش قربان پاسخ گفتنت جاني که نيست

غبغبش  در کف  لبش  بر لب دلم  را  يافتم
همچو يوسف در ته  چاه زنخداني که نيست

گفت ادب را از چه کس آموختي؟ازبي ادب؟
گفتمش:لا ، بوده ام شاگرد لقماني که نيست

ديده ام   در  هيئت   دولت  که  از مافوق خود
هر  وزيري مي برد في الفور  فرماني که نيست

ريش  مدح  و منقبت گويي  در آمد  کم کمک
شيخ  شد  جوياي مداح و ثناخواني که نيست

فتنه   سر برکرد   از  هر  سوي  و شاعرهاي ما
شعر مي گويند    بهر    چشم فتاني که نيست

در  هجوم   نرّه  ديوان     گشت   مفقودالاثر
خاتم  امنيت  از  دست  سليماني  که نيست

مختلسها   را    پس   از    ابلاغ   حکم  دادگاه
برده اند اغلب دراين سامان به زنداني که نيست

با    شرارتها    که    حکام    خزانپا     مي کنند
در زمستان دفن مي گردد بهاراني که نيست

بر سر هر کو نمک خورد و نمکدان را شکست
پير  ما  فرمود  بشکن  آن نمکداني که نيست

پتک    آقازاده اي    خواهي  اگر باشي   بکوب
کلّه را يکضرب بر ماتحت سنداني  که نيست

نوچه هاي داش مشدي هاي  تهران کنده اند
چاه ويل خويش را در چاله ميداني که نيست

ماچه خرها هم در اين عهدند با کشف حجاب
روي هر  سکّو  سر ني کرده  پالاني که نيست

دل  تمناي   گلستانهاي  قمصر  چون که  کرد
بردمش  با  بال  رؤيا سوي کاشاني که نيست

خار دردشت و دمن روييدو هرحسرت نصيب
سر گذارد روي دامان گل افشاني که نيست

کيش را کردند کيش  و خوف دارم  تن  کنند
چين وماچين درخليج فارس تنباني که نيست!

ازمسلماني در اين کشور به جا مانده ست نام
زر خريد   بوذرش    کردند   سلماني که نيست

شيخ    کذّابان  عالم   گر    فريدون   هم    بود
همچو ضحاکست خصم پوردستاني که نيست

در   کهنسالي    شمار    صيغه      کردنهايشان
مي کند غرق خجالت شيخ صنعاني که نيست

مي روم   از   تونل    تاريخ    در    عهد     قجر
مي نشينم    بر  در    کاخ گلستاني که نيست

در   تلاطم   کشوري   داريم    با    خلقي   نزار
مرد و زن   در آرزوي   لعل  خنداني که نيست

يک طرف  قحط  و  غلا  و  يک طرف  درد  و  بلا
خشم برملت مسلط هست وطغياني که نيست

روس منحوس است  و  اقدام تزار  از بهر جنگ
فتحعليشاه  است  با  فتح  نماياني  که نيست

انقلابي   مي رسد   از   راه   بعد   از  چند  شاه
نام آن مشروطه  با  بخت درخشاني که نيست

مجلس شوراي ملي  مي شود  تأسيس  و بعد
وضع قانون مي شود با قصد عمراني که نيست

متن قانون  است  و   دهها ماده ، صد  تبصره
لازم الاجراست  اما  خود تومي داني که نيست

انقلابي   مي رسد   از    راه    اسلامي     نشان
با   هزاران   وعده ي   پيدا  و  پنهاني که نيست

خضر   فرّخ پي   رسد   از راه  و  بخشد زندگي
با  نثار   جرعه هاي    آب    حيواني   که نيست

آرمانشهري   که   دادش   مژده  حرمانشهر شد
با   ندانم  کاري   انصار   و    اعواني  که نيست

غرق   نعمتهاي   گوناگون  در اين عهديم ليک
نابسامانيم    با    وضع    بساماني   که نيست

گور   ميليونها    چو خود   کنديم  اما مرگ هم
بر  سر ناز  است  با ما  در فراخواني که نيست

با   فشار    اقتصادي       ذيل     انواع    فساد
ما فنا گشتيم و  مي گويند : بحراني که نيست

خوش عمل بودم به ده جاپست وعنوان داشتم
حاليا  در خانه دارم پست و عنواني که نيست

با     انيران   معاصر   جنگ ها   کرديم  سخت
تا  که  جاويدان  بماند  ملک  ايراني که هست!

* 7 بيت از اين قصيده به دلايلي درج نشده است.


مشخصات

تبلیغات

محل تبلیغات شما
عکس آقای خامنه ای

آخرین جستجو ها

Mark Kandie Chad يادگيري و تقويت زبان انگليسي Kevin Dan De eso no se habla qyqvzkpxr خريد فويل آلومينيوم James